It wie op it stasjon fan Snits. Ik hie op besite west by kollega Cornelis van der Wal. Foar in lang petear dat foar in grut part gie oer de poxebzij yn frl. De loft boppe it stasjon hie prachtige kleuren. Dingen dy't duorjend binne, komme altyd werom. Lykas kleuren dy't tusken hjerst en winter ynsitte. En hoe sit dat eins mei de poxebzij, tocht ik, hoe kin dy duorje. De bus jakkere it byld fan omke Gysbert J. foarby. Stien is moai fansels, mar it seit neat. Fierderop kaam de skyline fan Harns yn it sicht. De sinne skynde krekt op it jiskefabryk. Fabriken kinne ek moai wxeaze fansels, mar de jiske bliuwt stjonken. Dizze stjonkfabryk wurdt net duorsum. Mar wat duorret dan wol. De stim. Dy't xe2lde poxebzij libje lit. Dy't seit dat in stjonkfabryk gjin takomst is.

Fan Dante kaam it de lxeaste dagen net folle mear. It eigen skriuwen nimt tefolle fan de tiid. Sjoch mar xfbnder it kopke nijs op myn website. No even weblogfrij. Mar wol it lxeaste stik fan Dante: it paradys. Foar de grutte minsken in yngewikkelde saak. Foar lytse bern heel simpel. Oant gau!

Bxfbten en yn 'e hxfbs hearsket it kabaal fan de eleminten. Bxfbten stoarmet it. Tefolle wyn. Yn myn keuken knetteret de wettersieder. Tefolle bellen yn it wetter ha ik begrepen. Wylst sit ik te switten op folle subtilere lxfbden. De poxebzij fan Dante en hoe't dy troch de ieuwen hinne azemet. Neffens The Cure (sjoch weblog juster) ferdwynt it famke altyd wer yn it wxe2ld. Datselde wxe2ld dxear't Dante syn ik healweis it libben yn ferdwine lit (sjoch ek weblog juster). By Dante komt Beatrice xfateinlik oansetten en rxeadt de ik. By The Cure is dat al net mear sa, want it famke hat der hielendal noait west. En wat at der hielendal gjin manlik ik is yn de poxebzij. Mar in froulik ik. Komt der dan in manlike muze oansetten? En wat betsjut dat dan? Dat binne de elemintxeare fragen no.

It wie by de xfatrikking fan de Relypriis, ik leau yn 2003. De xfatrikking hie west, ik stoppe wat yn de tas en Tiny Mulder stie ynienen neist my. Se knikte my freonlik ta oer in glxeas wankele wyn. Wy stienen dxear in skoft te sjen nei hoe't de minsken stienen te praten, drinken en iten. Ja, sei se doe tsjin my, moatst it wol hielendal allinne dwaan. Under dy pear wurden siet in ferhaal dat foar de goede frou-fersteander sa wol te fielen wie. Ik knikte werom. Se lake even. Doe't ik bxfbten wie, stie se yn de iepening fan de tsjerke. Se seach de fierte yn. No is se der net mear. In stim dy't dy yn de holle bliuwt. Ek har stim op papier. Dxearom dit fers fan har:

Dea en begroeven by 't winter

sjit de krokus by 't maitiid yn knop.

Ik begraaf m' as in pop yn dyn earmen

en stean as flinter op.

Tiny Mulder, xfat Bitterswiet- Samle fersen

Ut de krante begriep ik dat mear minsken net folle sjogge yn de slompe jild foar it provinsjale projekt frl as kulturele haadstxead en dat it hele projekt werom moat nei de basics. Dat is moai. No mar hoopje dat der wat fan dy sinten nei meartalige Hessel de hxfaskeslak kinne sa't hy letter ek Jack Kerouac lxeaze kin xfat in biebboek. Ik begriep xfat dyselde krante ek dat it mei de trijtalige legere skoallen yn frl heel goed giet, mar dat trijtalige bern har ferfele op de middelbere skoalle, omdat de lessen net opinoar oanslute. It wurd takomst is in yngewikkeld wurd yn de polityk. Mar it kin ek simpel. Kinst echt net op de souder sitte at der gjin flier yn it hxfbs sit.  

It wurdt ferfelend. Ik wit it. Mar der moatte noch mear biebs ticht troch de besunigingen. De regio dxear't ik sels wenje, wurdt it meast rekke. Ek de bieb fan Boalsert stiet faai en Gysbert J. draait him om yn syn dichterlike grxeaf soe er dit allegear witte. In frl sxfbnder poxebzij. Besunigje, dat wit ik ek, it kin net oars. Mar wa't yn it xfbnthxe2ld fan de minske snijt, dy snijt xfateinlik himsels yn de fingers. Autodiken en stjonkfabriken duorje net. Boeken wol. De rekken fan dit alles is foar xfas bern. Dy moatte dalik hele einen fytse om in goed boek te lienen en itselde jildt foar swimme en muzykles. Safolle foar de polityk mar wer. Mar goed, myn fytske stiet klear, myn taske sit fol mei wylde plannen en punkers hawwe der altyd west.

De Weduwe Joustra yn Harns

It hie wol de helte minder kinnen fansels

as yn Harns sitte en Joustra drinke

En witte dat it xfateinlik neat xfatmakket

En dat der net echt in ferskil is

tusken de rike en de earme minsken

En dat de ivichheid net dronken is

mar ek net nuchter, en dat allegear jong witte

en dan in dichter wxeaze

Ik hie sakeman wurde kinnen

en mar roppe en raze

En tinke dat God dat wat skele koe

Mar ik knibbele del yn iensume steechjes

En gjinien seach my, allinne mar myn flesse

en wat se seagen, dat wie in lege flesse

En ik die dat yn maisfjilden & op tsjerkhxf4fen

En ek witte dat de deaden gjin lxfbd jouwe

En dat maisstxe2len prate (xfbnder inoar

mei kreakjende xe2lde earms)

Yn steechjes sitte yn neonreklames omdolle

En de tsjerkelju besjen

At se har fodden xfatwringe op de tsjerketreppen

Sitte en Joustra drinke

En godlik wxeaze op it stasjon

In miljonxear wxeaze & dan doch leaver

Mei in earme jonge ergens wat lizze

Yn in pakhxfbsdoar, lang it jxfbnsread besjen

Op it spoar fan fjilden fan gers

En dan ek noch witte dat de sliepers yn de rivier

xfbnsinnige dreamen hawwe, delknibbelje

yn de nacht en dat allegear witte

In tsjustere skouwe each-senuw-sjogger wxeaze

yn de draaiende diamant fan dizze wrxe2ld

Jack Kerouac – oersetting – Albertina Soepboer